Momo (Momoko Zim fan de Longeliere 3 december 2006)

Momo is ons cadeautje! Toen we door Miu's ziekte op zoek moesten naar een nieuw kitten, kwamen we bij Cattery de Longeliere terecht waar we Ooki vonden. Tijdens de geboorte van dit nestje was er één kitten dat klem zat. De fokster heeft vervolgens heel voorzichtig met een doekje aan zijn staartje moeten trekken om de moeder te verlossen. Alles leek in het begin goed te gaan, maar na verloop van tijd stierf het puntje van de staart af. Na onze ervaring met Miu twijfelden wij erg of we wel weer één kitten wilden, ze was toch wel erg alleen. Aangezien dit beschadigde katertje geen showkwaliteit bezat, konden we hem voor een speciaal prijsje krijgen. Daar hebben we niet lang over na hoeven denken en we hebben beslist geen spijt gehad van onze keus, sphynxen kunnen echt niet zonder een vriendje!

Daarbij is Momo een schat van een beest. Een grote stoere knuffelbeer met een aantal vreemde gewoontes; hij apporteert als een hond. Zijn favoriete speeltje brengt hij, af en toe tot onze wanhoop, rustig zo'n twintig, dertig keer weer terug. Meestal vergezeld van een ongeduldige miauw, of een duwend pootje. Wanneer wij vervolgens niet snel genoeg reageren gaat ie ongeveer op je gezicht zitten met het speeltje in zijn bek. Verder is hij dol op naar buiten gaan en als wij tegen hem zeggen: "pak je riempje", dan rent hij heel hard naar zijn riempje toe en gaat er hard naast staan miauwen. Ook kletst hij je de oren van het hoofd, hij verteld altijd even waar hij naar toe gaat. Momo is dus een typische sphynx; kwart poes, kwart mens, kwart hond, kwart aap... Momo is Japans voor perzik (zijn huidje voelt als een warme perzik).